Kalendarium

 

1901

14 grudnia 1901 roku w Tarnopolu urodził się Kazimierz Marian Michałowski.

 

1936-39

Prof. Michałowski kieruje pierwszymi polskimi wykopaliskami w Egipcie (Edfu), organizowanymi we współpracy z Instytutem Francuskiej Archeologii Orientalnej.

 

1939

Wybuch II Wojny Światowej przerywa działalność prof.Michałowskiego, jako oficer rezerwy bierze udział w Kampanii Wrześniowej, okupację spędza w obozie jenieckim Oflag II C w Woldenbergu gdzie w Uniwersytecie dla oficerów prowadzi wykłady z egiptologii i uczy hieroglifów.

 

1956

Powrót do Egiptu, na zaproszenie egipskich władz prof.Michałowski rozpoczyna wykłady na uniwersytecie w Aleksandrii oraz wykopaliska w Tell Atrib w Delcie Nilu, w następnych latach polscy archeolodzy pracują też w Aleksandrii (Kom el Dikka), Deir el Bahari (Świątynia Hatszepsut).

 

1961-1964

Wykopaliska w Faras w Sudanie w ramach kampanii nubijskiej. Odkrycie wczesnochrześcijańskiej bazyliki z ponad 120 malowidłami ściennymi.

zobacz
pełną wersję
kalendarium

Kalendarium

 

1901

14 grudnia 1901 roku Kazimierz Marian Michałowski urodził się w Tarnopolu.

 

1918

Po ukończeniu gimnazjum w Tarnopolu, Kazimierz Michałowski wstępuje do formującego się polskiego wojska, by walczyć o niepodległość w Kampanii Lwowskiej i wojnie polsko-bolszewickiej.

 

1919-24

Rozpoczyna studia z zakresu archeologii klasycznej i historii sztuki na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, pod naukowym kierownictwem Jana Bołoz-Antoniewicza i Edmunda Bulandy, był też słuchaczem wykładów znakomitego filozofa i wielkiej osobowości – prof. Kazimierza Twardowskiego.

 

1926-28

W trakcie studiów we Lwowie Michałowski odbył podróż do Wenecji i Mediolanu, a następnie przez południową Francję do Paryża. Wiedzę swoją poszerzał na uczelniach w Berlinie, Heidelbergu, Munster, Paryżu, Rzymie i Atenach. Kontynuuje naukę w słynnej École Française d`Athènes gdzie uczy się prowadzenia wykopalisk w Delfach, na Tasos i na Delos.

 

1930

Po obronie doktoratu na UJK został docentem w Katedrze archeologii klasycznej Uniwersytetu Jana Kazimierza, a następnie na Uniwersytecie w Warszawie, gdzie tworzy Katedrę Archeologii Klasycznej.

 

1932

Publikacja pracy naukowej pt.: Les portraits héllenistiques et romains. Exploraion de Délos, które przyniosła prof.Michałowskiemu uznanie międzynarodowe.

 

1933

Następnie (od 1933) Uniwersytetu Warszawskiego.

 

1934

Pierwsza podróż do Egiptu podczas, której profesor zwiedza najważniejsze zabytki i nawiązuje kontakty naukowe.

 

1936-39

Wspólne, polsko-francuskie wyprawy do Egiptu (Edfu), które organizowane we współpracy z Instytutem Francuskiej Archeologii Orientalnej.

 

1939-45

Jako oficer rezerwy wojska polskiego bierze udział w Kampanii Wrześniowej, dostaje się do niemieckiej niewoli, wojnę przebywa w niemieckim obozie jenieckim Oflag II C w Woldenbergu (dzisiejszy Dobiegniew w woj. lubuskim). W oflagu organizuje uniwersytet dla polskich oficerów, wykłada egiptologię i uczy hieroglifów.

 

1945

Po zakończeniu wojny wraca do Warszawy i angażuje się w odbudowę Uniwersytetu i Muzeum Narodowego. Profesor Michałowski do końca życia łączy pracę pedagogiczną z działalnością naukową w Muzeum Narodowym i Polskiej Akademii Nauk.

 

1956

Organizuje polsko-radziecką ekspedycję w kolonii greckiej Myrmekion na Krymie.

 

1957

Eksploracja starożytnej Palmiry w Syrii, polska misja archeologiczna pod kierownictwem prof.Michałowskiego odsłoniła m.in. ruiny budowli z czasów świetności miasta, łączące w sobie elementy sztuki hellenistycznej z rdzenną tradycją aramejską, a także pozostałości tzw. obozu Dioklecjana.

 

1959

Był twórcą Zakładu Archeologii Śródziemnomorskiej PAN i Polskiej Stacji Archeologii Śródziemnomorskiej UW w Kairze, którą kierował od 1959 r. aż do śmierci.

 

1960

Wykopaliska w Aleksandrii i rekonstrukcja fragmentów rzymskiej dzielnicy.

 

1961

Wykopaliska w dolinie Deir el Bahari. Rekonstrukcja świątyni tarasowej królowej Hatszepsut w Deir el-Bahari, odkrycie świątyni Totmesa III.

 

1961

Profesor przewodniczy międzynarodowemu komitetowi ekspertów nadzorującemu przenoszenie skalnej świątyni Ramzesa II w Abu Simbel.

 

1961-64

Wykopaliska w Faras. Odkrycie wczesnochrześcijańskiej bazyliki, nekropolii biskupów oraz pałacu.

 

1965-66

Prace wykopaliskowe w Nea Pafos na Cyprze.

 

1 stycznia 1981

Profesor Kazimierz Michałowski zmarł.

Profesor

Jego życie mogłoby posłużyć za scenariusz sensacyjno-przygodowego filmu. Wybitny egiptolog i odkrywca, patriota i oficer, kawaler orderu Virtuti Militari, naukowiec i dżentelmen.

Kazimierz Michałowski urodził się w 1901 roku w Tarnopolu. Wychowany w patriotycznej rodzinie, jako nastolatek wstąpił do wojska, by bronić niepodległości Polski w czasie kampanii lwowskiej w 1918 r. Brał udział także w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920r.

Karierę naukową rozpoczął na Uniwersytecie we Lwowie. Studiował romanistykę, filozofię i historię sztuki. Naukę kontynuował w Berlinie, Heidelbergu, Munster, Paryżu i Rzymie. Prowadzenia wykopalisk uczył się przez trzy lata w słynnej Szkole Francuskiej w Atenach. W 1930 roku obejmuje katedrę archeologii na Uniwersytecie Warszawskim. Już wtedy, stawia sobie za cel stworzenie polskiej szkoły archeologii i kolekcji sztuki starożytnej w Muzeum Narodowym.

W 1936 roku we współpracy z francuskimi archeologami rozpoczyna pierwsze polskie wykopaliska w Egipcie. Zabytki z wykopalisk w Edfu prezentowane są na wystawie w nowym gmachu Muzeum Narodowego w 1937 roku. Dziś są częścią muzealnej Galerii Sztuki Starożytnej.

Publikacje naukowe i efekty egipskich wykopalisk przyniosły mu uznanie międzynarodowe. Sukcesy prof. Michałowskiego przerywa wojna w 1939 roku. Jako oficer wojska polskiego walczy w Kampanii Wrześniowej i trafia do obozu jenieckiego w Woldenbergu. W niewoli organizuje uniwersytet dla polskich oficerów. Wykłada egiptologię i uczy hieroglifów.

Po wojnie wraca do Warszawy, by odbudować Uniwersytet i Muzeum Narodowe. Profesor Michałowski do końca życia łączy pracę pedagogiczną z działalnością naukową w Muzeum Narodowym i Polskiej Akademii Nauk. Dzięki staraniom Profesora i jego niebywałym talentom organizacyjnym polscy archeolodzy biorą udział w pierwszych powojennych wykopaliskach w antycznym mieście Mirmekion nad Morzem Czarnym.

W 1956 roku Profesor zostaje zaproszony do Egiptu, by rozpocząć wykopaliska w Tell Atrib w Delcie Nilu. W następnych latach wykłada na Uniwersytetach w Kairze i Aleksandrii. Jednocześnie kieruje polskimi wykopaliskami w Deir El Bahari gdzie odkrywa świątynię Totmesa III. W Aleksandrii odkrywa ruiny miasta z okresu rzymskiego.

Na początku lat 60. UNESCO zwraca się z apelem do archeologów o pomoc w ratowaniu zabytków zagrożonych zalaniem wodami Nilu. W egipskim Asuanie dobiega końca budowa Wysokiej Tamy, dzięki której między pierwszą, a drugą kataraktą na rzece ma powstać ogromne sztuczne jezioro. Pod jego powierzchnią znajdą się na zawsze pozostałości starożytnych kultur. By do tego nie dopuścić, zostaje powołany międzynarodowy zespół naukowców, który ma opracować i nadzorować m.in. przeniesienie w bezpieczne miejsce świątyń skalnych w Abu Simbel. Prof. Michałowski staje na czele doradczego komitetu naukowców.

W Sudanie zjawia się także kierowana przez niego ekipa archeologów, którzy rozpoczynają prace wykopaliskowe w Faras w północnym Sudanie, w pobliżu granicy sudańsko-egipskiej. Już w czasie pierwszej kampanii wykopaliskowej Polacy odkrywają nubijską katedrę, a na jej ścianach ponad 120 malowideł ściennych. Odkrycie staje się światową sensacją, jednym z najważniejszych dokonań kampanii nubijskiej.

Profesor Michałowski to jeden z największych polskich uczonych i światowych archeologów XX wieku. Jego zasługą jest stworzenie polskiej szkoły archeologii. To on odkrył Egipt dla pokoleń Polaków. Dzięki niemu polscy archeolodzy pracują dziś w Egipcie, Sudanie, Syrii, Libanie, Libii, Iraku, na Cyprze i wielu innych krajach.